سنجد بسیجی شناسایی شد!

این عکس فردی است که در همه ی نمازجمعه ها و راهپیمایی های حکومتی دیده می شه. اصلا اگه این فرد رو یه گوشه ای در حال هوار کشیدن نبینی باید تعجب کنی. آدم فکر می کنه این از همون اول نعره زنان و با مشت گره کرده به دنیا اومده. کلا به دوربین هم علاقه زیادی داره. دیروز هم عکسش طبق معمول در حال نعره کشیدن توی خبرگزاری مهر منتشر شد. دو تا عکس اولی به نظر میاد مربوط به دو تا از نمازجمعه هایی باشه که از بعد انتخابات تا حالا توسط خامنه ای برگزار شد. عکس آخر هم مربوط به تظاهرات دیروز (13 آبان) هست. خیلی ها از اون به اسم سنجد یاد می کنن و کلا شده یه سرگرمی. اما این سنجد بیچاره اسم داره. اگه به عکس اولی دقت کنید, می تونید آرم سپاه و همچنین اسمش رو که روی لباسش سنجاق شده ببینید.اسم کوچیکش "محمدرضا" ست. اما فامیلش رو مطمئن نیستم. چون وقتی عکس رو زوم می کنی خیلی واضح نیست. رو عکس کلیک کنید تا بزرگ شه، ببینید شما می تونید تشخیص بدید، فک کنم یه چیز تو مایه های احمدآبادی یا اسدآبادی باشه.

پی‌نوشت: عکس سوم بعدا اضافه شد.

من هم در تظاهرات 13 آبان شرکت می‌کنم، نمره انضباطم را کم کنید!

یادمه وقتی مدرسه می‌رفتیم، روزهایی مثل 13 آبان مجبورمون می‌کردن که در تظاهرات شرکت کنیم و آخرش هم حضور-غیاب می‌کردن و تهدید می‌کردن که اگه کسی میان راه از جمعیت جدا شه و بره، از نمره انضباطش کم می‌کنن. یادمه از هر فرصتی استفاده می‌کردیم که بتونیم توی شلوغی و دور از چشم ناظم و بقیه، بریم خونه. شاید واسه این بود که نمی‌دونستیم به چه دلیل باید در تظاهرات شرکت کنیم، و هیچ‌وقت هم جواب سؤالمون رو نگرفتیم؛ چون این سؤالی بود که هیچ کس، مخصوصا توی اون دوران، جرأت پرسیدنش رو نداشت.
کسی فکرشو نمی‌کرد روزی برسه که ما، همون دانش‌آموزهایی که دیروز از شرکت در تظاهرات فرار می‌کردیم، امروز هم‌کلاسی‌هامون رو برای حضور در تظاهرات 13 آبان تشویق کنیم. حالا، بعد از گذشت سال‌ها، این‌بار به میل خودمون، و نه به اجبار، در تظاهرات 13 آبان شرکت می‌کنیم. نه حضور و غیابی در کاره، نه نمره انضباطی، و نه تهدید و اجباری. حالا می‌دونیم که چرا شرکت می‌کنیم و هدفمون چیه. چون ما خیلی وقته که جواب سؤالمون رو گرفتیم. سؤالی که تو ذهن همه ما بود،... اون روز، همه ما به یک باره انگشت‌هامون رو بالا بردیم و پرسیدیم،... اما فکرش‌رو نمی‌کردیم که هم‌کلاسی‌های شجاعمون، نداها و سهراب‌ها، که ردیف اول نشسته بودند، کشته بشن. فکر می‌کردیم نهایتا نمره انضباطشون کم شه... اما نشد!
ندای عزیز! شاید تعجب کنی، اما زمونه برعکس شده، دیگه مثل قدیما برای حضور در تظاهرات مجبورمون که نمی‌کنند هیچ، اگر چاره داشته باشند، می‌گن این‌دفعه اگه شرکت کنید از نمره انضباطتون کم می‌کنیم. حالا ما می‌خواهیم شرکت کنیم اما اون‌ها نمی‌ذارن. جالبه نه؟
ما در تظاهرات شرکت می‌کنیم، اما این بار سؤال دیگه‌ای داریم؛ می‌خواهیم بهشون بگیم: از نمره انضباطمون کم کنید، اصلا بهمون صفر بدید، اما به ما جواب بدید که چرا هم‌کلاسی‌هایمان را کشتید؟

منبع: وبلاگ ماهتو

13 آبان چه کنیم؟

سلامی دوباره به سبزاندیشان دیار سبز

داریم به روز چهارشنبه سیزده آبان نزدیک می‌شیم. یه مسأله‌ای که تو شهرهای کوچیک مهمه که بهش توجه کنیم اینه که به خاطر جو سرکوبی که وجود داره، اعتراضات معمولا به صورت خاموش هست. این مسأله نه تنها توی شاهی، توی شهرهای دیگه مثل ساری و بابل هم مطرح هست. با وجود این که دانشگاه‌های بزرگی توی این شهرها هست و طبیعتا انتظار می‌ره که به خاطر وجود فضای نسبتا بازتر انتقادی در دانشگاه، اعتراضات به صورت گسترده‌تری خودش رو نشون بده، اما به دلیل این که این اعتراضات فقط در داخل دانشگاه صورت گرفته، و هیچ‌گاه به بیرون از دانشگاه سرایت نکرده، نتونسته توجه بخش خاموش جامعه رو به خودش جلب کنه. تا به حال تجمع‌های اعتراضی زیادی در دانشگاه‌های بابلسر، نوشیروانی بابل، دانشگاه علوم و فنون و حتی دانشگاه آزاد قائم‌شهر صورت گرفته، اما بیش‌تر اون‌ها در همون فضای دانشگاه شکل گرفته و به فضای بیرون گسترش پیدا نکرده.
13 آبان فرصت خوبیه که دانشجوها با به بیرون کشاندن تجمعات به خارج از فضای دانشگاه، اکثریت خاموش معترضین رو با خودشون همراه کنند. مخصوصا بچه‌های دانشگاه آزاد قائم‌شهر می‌تونن از این فرصت استفاده خوبی بکنند. توی این چندروزه زمان مناسبی برای اطلاع‌رسانی به هم‌دانشکده‌ای‌هامون داریم. مسیر راهپیمایی رو می‌شه از دانشگاه به سمت میدان امام تعیین کرد. یکم مسیرش نامناسبه، به خاطر قرار گرفتن در مسیر بزرگراه، لااقلش اینه که می‌شه جلوی در دانشگاه تجمع رو ایجاد کرد. به هر حال، به دلیل موقعیت استراتژیک این منطقه و به دلیل عبور و مرور زیادی که تو این منطقه انجام می‌شه، می‌تونه روی اذهان عمومی تأثیرگذار باشه و حتی همراهی مردم رهگذر رو در پی داشته باشه. این نکته رو باید همیشه تو ذهنمون داشته باشیم که همیشه آدم‌ها منتظرن تا یه چند نفر شروع کنند به حرف زدن، اون‌وقت باهاشون همراهی می‌کنند و حرفشون رو می‌زنن. همیشه باید یه هسته‌ای شکل بگیره تا بقیه کم کم دورش جمع شن. دقیقا مثل یه گوله برفی که از سراشیبی قل می‌خوره، توی مسیر بزرگ و بزرگ‌تر می‌شه.
پس این موضوع رو جدی بگیرید، مخصوصا اون‌هایی که توی دانشگاه فعال هستند و بیش‌تر از بقیه این حرکت رو هدایت می‌کنند، خیلی خوب می‌تونن در این زمینه اطلاع‌رسانی کنند.
در پایان، فیلم و عکس، هرچند کوتاه و مختصر باشه، بهترین تأثیر رو روی اطلاع‌رسانی و روحیه بخشیدن به بقیه داره. پس فراموش نشه. اگه فیلم یا عکسی تونستید تهیه کنید، می‌تونید اون‌ها رو به آدرس ایمیل ما بفرستید تا از طریق همین رسانه منتشر بشه.

سعی می‌کنیم هرچه زودتر اعلامیه‌ای رو مختص 13 آبان تهیه کنیم و بذاریم این‌جا، تا بشه پرینت گرفت و توی دانشگاه توزیع کرد. شما هم اگر تونستید تهیه کنید، ما رو دست‌تنها نذارید، اون رو برای ما ایمیل کنید. این‌جا متعلق به همه‌ست، اینو فراموش نکنید.
تا 13 آبان، سبز باشیم.

13 آبان، ما بیشماریم

الف رو روز قدس تمرین کردیم، ب رو 13 آبان مشق می‌کنیم.

13 آبان حماسه دیگری در راه است

گیرم که فیلتر می‌کنید، با گوگل‌ریدر چه می‌کنید؟!

در راستای آزادی بی حد و حصری که شاهدش هستیم، چندوقتی است که برای ورود به این صفحه با جمله‌ی دوست داشتنی زیر مواجه می‌شویم: "خس و خاشاک گرامی! دسترسی به این سایت امکان پذیر نمی‌باشد"
درسته! بلاخره دیکتاتور آن قدر پایش را روی گلویمان نگه داشت که فیلتر شدیم رفت. راستش از همان موقعی که به دیکتاتور یادآوری می‌کردم که پایش را بردارد می‌دانستم که نتیجه‌ای که ندارد هیچ، بلکه پایش را بیش‌تر هم فشار می‌دهد. نه تنها ما، بلکه بسیاری از وبلاگ‌های سبز شهرستان‌های دیگر هم مشمول این لطف شده‌اند.
اما ملالی نیست. هر مشکلی راه حلی دارد: از همه‌ی خوانندگان گرامی خواهشمندم که اگر حساب کاربری گوگل ندارند همین حالا یکی ایجاد کنند، و سپس آدرس فید سایت (وبلاگ) فیلترشده را در گوگل‌ریدر خود ثبت کنند تا از آخرین مطالب و پست‌های نوشته شده آن باخبر شوند.
این روزها فیلترینگ را گریزی نیست و متأسفانه بازی فیلتر پشت فیلتر همچنان ادامه دارد. معلوم نیست آیا کار به فیلتر کردن گوگل هم خواهد کشید یا نه. ولی فیلتر کردن گوگل یعنی فاجعه، یعنی پذیرش یک شکست بزرگ! به هر حال دست کم تا آن زمان می‌توانیم از این راهکار استفاده کنیم.
دل قوی دار، سحر نزدیک است...
سبز و پیروز باشید

فیلتر شدن را گریزی نیست!

دوستان عزیز، همه می‌دونیم که تو این اوضاع، فیلتر شدن را گریزی نیست. از هر راهی بری بالاخره به این تابلو بر می‌خوری:
مشترک گرامی دسترسی به این سایت امکان‌پذیر نمی‌باشد.

خب راه‌های زیادی برای رسیدن به یک سایت فیلتر شده وجود داره. که اولیش استفاده از فیلترشکنه. اما فیلترشکن‌ها همیشه جواب نمی‌دن. ولی به لطف گوگل، می‌تونید همیشه و بدون نیاز به فیلترشکن، مطالب سایت موردعلاقه‌تون رو بخونید. بنابراین پیشنهاد می‌کنم اگر اکانت گوگل دارید، همین حالا از طریق آیکونی که در بالای صفحه گذاشتم مطالب این وبلاگ رو از طریق گوگل ریدر دنبال کنید.
اگر هم اکانت گوگل ندارید و حوصله‌ش رو هم ندارید که فعلا بسازید، یک روش ساده دیگه اینه که پست‌های جدید رو به طور اتوماتیک از طریق ایمیل دریافت کنید. می‌پرسید چطور؟ کافیه ایمیلتون رو در قسمت بالای همین صفحه وارد کنید و روی عضویت کلیک کنید. به اینترتیب مشترک ایمیلی ما خواهید شد.
برمی‌گردم.
ما پیروزیم.